|
|
| Zoeken op deze website | |
| Abonneren op Nieuwsbrief | |
|
|
|
|
|
|
|
MadagaskarEconomieEconomie In 1998 ontving Madagaskar 800 miljoen dollar uit het buitenland en staat daarmee volgens de Wereldbank als twaalfde op de lijst van “meest geholpen landen” en vijfde op de lijst van “meest afhankelijke landen”. De economische schuld bedroeg in 1999 vijf miljard dollar. De privé- sector groeide in 1998/1999 met tien procent en maakt op dit moment al 20% van het bnp uit. In 1994 groeide de economie met vijf procent en bleef de inflatie beperkt. Toch zal de economie nog harder moeten gaan groeien wil de Madagassische bevolking er dírect van profiteren. Ten opzichte van het buitenland houdt Madagaskar sinds enkele jaren een opendeurpolitiek, dat wil zeggen dat elk land Madagaskar in mag komen om te investeren. Landbouw, veeteelt en visserij Koffie is het belangrijkste exportproduct (ruim 40% van de totale exportwaarde). Madagaskar is de grootste producent van vanille (70% van de wereldproductie). De vanille wordt verbouwd in gebieden tussen het hoogplateau en de noordoostkust. Verder neemt Madagaskar ongeveer eenderde van de wereldproductie van kruidnagelen voor zijn rekening. Er worden ook sisal, peper, suikerriet, tabak en katoen verbouwd en men is begonnen met de aanleg van theeplantages. Ondanks de grote hoeveelheid vee, vooral van belang als statussymbool, heeft de veehouderij bijna geen economische waarde. De veehouders zijn half-nomaden. De weidegrond wordt inefficiënt gebruikt. Er worden met name zeboes gehouden, en verder runderen, varkens, schapen, geiten en kippen. Zeboes worden voornamelijk gehouden door de Antandroy-stam en de Mahafaly-stam uit het zuiden en de Bahalava-stam uit het westen. De zeboes zijn bijna heilige dieren, die alleen geslacht en gegeten worden tijdens sociale en religieuze feesten. Er zijn in Madagaskar bijna net zoveel zeboes als mensen. De Fransen hebben tevergeefs geprobeerd van de Madagassische boeren moderne veehouders te maken met runderen uit Europa, maar dat is niet gelukt. De Madagassiërs hielden liever vast aan de zeboes. In 1998 bedroeg de export van vis bijna 30.000 ton. Debet hieraan is de tonijn- en garnalenproductie, die in korte tijd verdriedubbeld is. Tachtig procent van de visexport gaat naar Europese landen. Met name de Vezo-stam zijn echte vissers, vaak nog op traditionele wijze. Sinds 1986 bestaat er een verdrag met de Europese Unie over visvangst door EU- landen in de Madagassische wateren in ruil voor betaling. Delfstoffen, handel en industrie De handelsbalans vertoont nog steeds een fors tekort. Met een zeer terughoudende importpolitiek probeert men het nadelig saldo te beperken. Ingevoerd worden voedingsmiddelen (vooral rijst), aardolie, machines en transportmiddelen. In 1998 werd ervoor $881 miljoen geïmporteerd uit met name Frankrijk en verder de Verenigde Staten, Duitsland, Japan en Groot-Brittannië. De voornaamste uitvoerproducten zijn koffie, kruidnagelen, vanille en garnalen. In 1998 werd er voor $600 miljoen geëxporteerd naar met name Frankrijk en verder Hongkong, Japan, China en Singapore. De industrie is hoofdzakelijk op de binnenlandse markt georiënteerd, slechts ongeveer 6% van de beroepsbevolking is werkzaam in deze sector. De meeste bedrijven verwerken agrarische producten, zoals rijst, tabak, koffie en katoen. De suiker- en vleesverwerkende industrieën produceren voor de export. De vlees- en ook de kipindustrie heeft echter ernstig te lijden onder het protectionistische beleid van Europa. Madagaskar ging op een gegeven moment zelfs kippen uit Europa importeren. De exploitatie van aanwezige olievoorraden is tot nog toe niet van de grond gekomen. Andere belangrijke industrieën zijn de cement- en kunstmestindustrie. Vanaf 1979 leende Madagaskar miljarden in het buitenland voor de opbouw van de industrie. Door slecht management en onnodige prestigeprojecten leverden die investeringen al snel niets op. Er hebben zich de laatste jaren wél ongeveer 400 Franse bedrijven op Madagaskar gevestigd. Toerisme Positief is dat enkele Franse hotelketens op dit moment investeren in luxe onderkomens aan de kust. Vervoer Toamasina is de belangrijkste haven van Madagaskar met een directe spoorlijn naar de hoofdstad Antananarivo. De haven van Antsiranana is een militaire haven. Ook Mahajanga, aan de westkust, heeft een grote haven die echter te ondiep is voor grote zeeschepen. Over de weinige spoorlijnen worden veel goederen en mensen vervoerd. Er lopen met name spoorlijnen in het noorden en zuiden van het centraal plateau. Antananarivo heeft een internationale vlieghaven. De meeste andere wat grotere steden hebben kleine vliegveldjes voor binnenlandse vluchten. Het net van vliegroutes is in verhouding tot de omvang van de bevolking het dichtste van de wereld. Air Madagascar is de nationale luchtvaartmaatschappij. Voor meer algemene informatie over Madagaskar, ga naar:
Voor meer bestemmingsinformatie over Madagaskar, ga naar: Voor meer product informatie over Madagaskar, ga naar: |
|
|||||||||||||||
|
||||