|
|
|
| Zoeken op deze website | |
| Abonneren op Nieuwsbrief | |
|
|
|
|
|
|
|
SeychellenEconomieNa de onafhankelijkheid in 1970 is de economische groei opmerkelijk geweest. De economie groeide meer dan 5% per jaar maar nu is dat gedaald naar ongeveer 1% groei per jaar, mede als gevolg van de Golfoorlog in 1991. Vanaf 1991 werden ook steeds meer staatsbedrijven geprivatiseerd. Het werd hierdoor ook interessanter voor buitenlandse investeerders. Nadeel was dat hierdoor veel mensen ontslagen werden. Op dit moment ligt de werkloosheid dan ook boven de 10%. De overheid heeft via de Seychelles Marketing Board nog wel een machtige positie wat betreft de import van (gebruiks) goederen. Hierdoor heeft de overheid een grote invloed op de prijzen van die goederen en kan daardoor het inflatiecijfer vrij laag houden. De dienstensector is de belangrijkste werkgever. Te denken valt dan aan transport, hotelsector en financiële dienstverlening. Aan buitenlandse steun ontvangen de Seychellen ongeveer $15 miljoen per jaar. Het gemiddelde inkomen van de Seycheller ligt op dit moment rond de $7500 per jaar. Vlees, groente en fruit worden uit het buitenland geïmporteerd. Er wordt op dit moment voor ongeveer $403 miljoen aan goederen geïmporteerd uit voornamelijk Zuid Afrika, Groot- Brittannië, China, Singapore, Frankrijk en Italië. Belangrijke exportproducten zijn vis en visproducten, met name tonijn in blik. Ongeveer 10% van de buitenlandse deviezen komt van de visindustrie. De visfabriek van multinational Heinz is de grootste verwerkingsfabriek van tonijn in de Indische Oceaan. Ook de uitvoer van kaneel is van betekenis. Het belang van kokosproducten voor de export is sterk verminderd. Er wordt op dit moment voor ongeveer $91 miljoen geëxporteerd naar voornamelijk Frankrijk, Groot- Brittannië, Nederland, Italië, China, Duitsland en Japan. Het tekort op de handelsbalans wordt grotendeels opgeheven door de inkomsten uit het toerisme. De industriële sector op de Seychellen stelt niet veel voor. Enkele oorzaken daarvoor zijn de geïsoleerde ligging, weinig natuurlijke grondstoffen en te laag opgeleid personeel. Wel is er met name op het eiland La Digue wat traditionele scheepsbouw te vinden voor de binnenlandse markt. De opening van het internationale vliegveld op Mahé in 1971 betekende het begin van het toerisme op de Seychellen. De witte stranden, blauwe luchten en het warme zeewater trokken al snel vele toeristen. Het eiland Mahé telt 68 meest hagelwitte stranden. De inkomsten uit het toerisme bedragen ongeveer 75% van de totale inkomsten aan buitenlands geld. Per jaar worden de Seychellen bezocht door ongeveer 150.000 mensen. Daarvan komen er zo'n 10.000 naar de Seychellen voor een duikvakantie. In 1986 kwamen er nog maar 67.000 toeristen naar de Seychellen. De meeste toeristen komen uit Frankrijk, Engeland en Duitsland. Er is dus nog geen sprake van massatoerisme en de Seychelse regering wil dit graag zo houden; men richt zich dan ook voornamelijk op de rijkere toerist. Grote hotelcomplexen à la de Spaanse costa's zijn dan ook niet te vinden op de eilanden. De snelste manier om van het ene naar het andere eiland te reizen is met het vliegtuig. Air Seychelles verzorgt de vluchten tussen de eilanden. De Seychellen zijn het kleinste land ter wereld met een eigen luchtvaartmaatschappij. Het eiland Silhouette heeft geen vliegveld maar helikopters bieden uitkomst. Tussen de grotere eilanden varen ook zeilschepen met motoren. Victoria heeft een belangrijke zeehaven. De eilanden Mahé en Praslin hebben eigen busservice. Alleen Mahé heeft een goed wegennet. Er is ongeveer 250 km geasfalteerde weg op Mahé. Op het eiland La Digue kan men zich nog verplaatsen met een ossenwagen. Voor meer algemene informatie over Seychellen, ga naar:
Voor meer bestemmingsinformatie over Seychellen, ga naar: Voor meer product informatie over Seychellen, ga naar: |
|
|||||||||||||||
|
||||
